ดอง...อืมม์...เน่าเชียวบล็อกข้าพเจ้า ถึงจะร้างรากับการอัพบล็อกไปนาน
จนบางครั้งนังพีก็ลืมไปว่า ตูข้านี้ก็มีบล็อกกับเขาเหมือนกันเนอะ ♪
แต่ก็อดปลื้มไม่ได้ ที่ยังมีคนหมั่นหลงเข้ามาในบล็อกนี้ได้ทุกวี่ทุกวัน

ขอบคุณค่ะ...ในที่สุดก็มีคนหลงเข้ามาบ้านหลังนี้ 50,000 กว่าคนแล้ว


แม้จะเข้ามาแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ ^____^

มาเข้าเรื่องของเราดีกว่า ตั้ง Title แนวคนแก่อีกแล้ว...
(ทำอย่างกับว่าตัวเองไม่ใช่เด็กอย่างนั้นแหละ)


ก็...ทีนเอจระยะสุดท้ายแล้วนี่นะ อีก 4 เดือนเท่านั้น...
คำว่า "บรรลุนิติภาวะ" ก็จะมาเยือน
(แต่ด้านสมองน่ะ...อีกนานกว่าจะ 20)

ตอนแรกตั้งใจว่าจะไม่เล่า แต่สุดท้ายไม่ไหวจริง ๆ
พอนึกถึงทีไร มันก็คันไม้คันมือขึ้นมาตะหงิด ๆ ขอหน่อยละกัน...

 

เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาเย็นของวันนี้ล่ะค่ะ
พอเลิกเรียนปุ๊บ ร่ำลาแยกย้ายกับเพื่อนทางใครทางมัน
นังพีก็แวะไปนั่งดูเด็กเซนต์คาเบรียลเล่นบาส เตะฟุตบอลตามปกติ
แล้วจากนั้นก็พาตัวเองกลับบ้านไปตามปกติ...
มันก็ควรจะเป็นไปอย่างปกติอย่างที่เคยเป็นมา

 

เพียงแต่ว่า...ระหว่างที่เราเดินอยู่ในซอยบ้านนั้น...
ก็มีเด็กผู้หญิงม.ต้น 4  คน เดินอยู่ข้างหน้าเรา
แต่สิ่งที่สะดุดตาเรามาก ๆ ก็คือ...

 

'โอ้ววว ซอยผมได้แร๊งงงงงงงงง'

 

แบบว่า...ไม่รู้ว่ายังเหลือคะแนนความประพฤติให้ฝ่ายปกครองได้หักอยู่รึเปล่า
เพราะว่าซอยไม่พอ ยังย้อมผมกันด้วยแหละ ทั้ง 4 คนเลย เหอ ๆ
แถมกระโปรงนักเรียนก็สั้นด้วย เจ๊ชอบล่ะ <-- สาระสำคัญ

 

น้อง ๆ เขาก็ส่งเสียงวี้ดวายกระตู้วู้ตามวัยเขาแหละ
เมาส์กันสนุกสนาน ยามที่ได้อยู่ในกลุ่มเพื่อน
ส่วนคุยเรื่องอะไรนั้น ไม่รู้ค่ะไม่ได้ฟัง ขอโทษด้วย 555+

 

และข้างหน้าน้อง ๆ เขา ก็คือคุณลุงที่ขายเรียงเบอร์คนหนึ่ง

 

ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะฟิวส์ในการเล่า เนื้อเรื่องมาถึงไคล์แมกซ์
อารมณ์มาถึงจุดพีคสุด ๆ หรือว่าเดินไม่ดูตาม้าตาเรือก็ไม่ทราบ...


น้องคนหนึ่งก็เดินไปชนกับคุณลุงเข้าให้อย่างจัง!!

 

คุณลุงขายเรียงเบอร์ผู้บอบบางเจอแรงปะทะจากเด็กหญิงวัยกำลังกินกำลังโต
ก็เอาเป็นว่า...คุณลุงแกก็เซได้เหมือนกัน จวนเจียนจะล้ม...

 

และคุณลุงคงจะลงไปกองกับพื้น หรือไม่ก็ถลาไปชนกำแพงแน่ ๆ
ถ้าน้อง ๆ กลุ่มนั้นไม่พากันกรูเข้ามาประคองรวมถึงคว้าแขนคุณลุงเอาไว้!!!

 

โหยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!ประทับใจโคตร!!!

 


พอคุณลุงกลับมายืนได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง
น้องคนที่ชนก็รีบยกมือไหว้ แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงลนลาน

"ลุงคะ หนูขอโทษค่ะ!"

 


โคตรประทับใจเลย!!!

 


แหม...เจอแบบนี้เข้าไป ใครจะโกรธได้ลง
เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะอุบัติเหตุ
คุณลุงก็ยิ้ม ๆ แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไร

 

น้องเขาก็ขอโทษคุณลุงอีกครั้ง แล้วก็เดินไปกันต่อ
ทำให้หัวข้อหลังจากนั้นของน้อง ๆ เขา
เป็นการประณามความเซ่อของเพื่อนในกลุ่ม
ตีหลัง ผลักหัว หยอกล้อตามประตาเพื่อนล่ะนะ

 


นี่แหละค่ะ เรื่องดี ๆ ของเด็กรุ่นใหม่ที่ทำให้เราประทับใจมาก ๆ
คือเห็นแล้วปลื้มแทนพ่อแม่น้อง ๆ เขามาก ที่น้อง ๆ เขาน่ารักกันแบบนี้


แม้บุคลิกภายนอกของน้อง ๆ เขาจะออกแนวแรง ๆ ก็ตาม
แต่เรื่องของน้ำใจ และความประพฤติของน้อง ๆ เขาประทับใจเรามากค่ะ


ตรงที่พวกน้อง ๆ รีบถลันเข้าไปประคองตอนคุณลุงเขาจะล้ม
แล้วก็เอ่ยปากขอโทษ ยกมือไหว้ แม้จะทำหน้าเก้อ ๆ อยู่ก็ตาม
แต่ว่าเป็นอะไรที่น่ารักและโดนใจเรามาก ๆ เลยค่ะ ชอบน้อง ๆ เขามากเลย ♥

 

เอาเป็นว่า...อย่างน้อย ๆ ความดี ความน่ารักของน้อง ๆ ในวันนี้
ก็เป็นเรื่องที่น้อง ๆ รู้อยู่แก่ใจ คุณลุงเองก็คงได้สัมผัส
แล้วสิ่งเหล่านั้นก็อยู่ในสายตาของเราด้วยเช่นกัน ^____^

 

การทำผิดแล้วเอ่ยคำขอโทษเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่ควรพึงกระทำ
และที่ทำให้เราประทับใจก็คงเพราะว่า คำ ๆ นี้มันไม่ได้แค่พูดออกมา แล้วก็จบกัน
แต่น้องเขาทำให้เห็นว่า คำ ๆ นี้ น้องเขาพูดออกมาจากใจ เพราะยอมรับว่าตัวเองผิดจริง ๆ

บอกได้คำเดียวว่า...


"น่ารักเอามาก ๆ เลยค่ะ "

มือถือที่รัก...แม้ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา
ฉันจะใช้งานเธอเหมือนเครื่องเล่น MP3 มากกว่ามือถือก็ตาม

แต่เธอไม่เห็นต้องโกรธฉันถึงขนาดทำตัวทรยศกันเลยนี่นา!!

ค่ะ...มือถือก่อกบฏอย่างเป็นทางการ
ระบบนาฬิกาปลุก เสื่อม!!
ปุ่มกด เสื่อม!!

นอกจากนี้...หลายครั้งที่มีคนโทรมาก็มีเสียงริงโทนดัง
แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางหน้าจอแม้แต่นิดเดียว
พอเขาวางไปก็ไม่แสดงหรือไม่มีอะไรบ่งบอกว่าใครโทรมา
ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

และอาการล่าสุด...หากมีคนโทรมา มีเสียงริงโทน
มีการเปลี่ยนแปลงของหน้าจอที่บ่งบอก "รับโทรศัพท์ด้วย"
ก็มีเพียงแค่เบอร์โทรโชว์เท่านั้น แต่ไม่โชว์ชื่อหรืออะไรที่ทำให้รู้ว่าผู้ใดโทรมา!!

หากยังทำตัวแบบนี้ต่อไป...ปีหน้าเราได้แยกกันแน่ แง่ง ๆ ๆ

แล้วก็ก่อนจาก...แจ้งข่าวกันนิดหนึ่ง

อาจจะมีการเอา CD Drama Horitsuba ตอน 4 มาแปะนะคะ ♥

เพราะตอนนี้เราแปลไทยไว้แล้ว แปลแบบคนก่งก๊งเนี่ยแหละ 555+

แล้วพบกันคราวหน้าค่ะ ซียูวววววววววว์~♫

 

ปอกะลอ...ขออภัยหากเอนทรี่นี้จะมีคำว่าชอบลอยละล่องเต็มจอก็ตาม 555+