ลัล ลัล ล้า~ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงซะทีเน้อ~

หลาย ๆ ท่านคงรอแล้ว รอเล่า เฝ้าแต่รอ...

นังพีมาแปะให้ตามสัญญาแล้วนะจ้า~

อืมม์...หลังจากที่หลายวันก่อนครวญคราง

ตอนนี้อะไร ๆ ก็เข้าที่เข้าทางแล้วล่ะนะ...อืมม์...

สนับสนุนลิขสิทธิ์กะเค้าเหมือนกัน!!

เครดิตคำแปล - นู๋พลอยจ้า~ <-- นังพีดองคำแปลน้องเค้า น่าเกลียดจริง ๆ

เอาล่ะ...พร้อมแล้วก็...โดโสะ!!

TRC#191 : คำสัญญาเจ็ดวัน

หน้าเปิด : น้องเชาจริงโหมดโชตะค่อนถล่มโลก!!

...เพื่อที่จะเป็นนักรบไร้นาม...

...เด็กชายผู้นี้ ไม่เคยหยุดก้าวต่อไปเลย...

 

ดาบและไซส์ตัวของน้องมิได้จะบลาซ์กันเลย...ให้ตายเถอะ โรมิโอ

พี่เกรงว่าดาบจะทับน้องตายในซักวันหนึ่ง...

 

จากตอนที่แล้วเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนโน้นนนนนนน~!!

เชารันได้ข้ามมิติมาหารักแท้ และได้รับการต้อนรับอย่างดี

โดยหารู้ไม่ว่า...ท่านพ่อและท่านแม่ของซากุระฮิเมะ ต่างมองด้วยความเป็นห่วง

เพราะเชารันจะเป็นคนเปลี่ยนชะตาขององค์หญิงน้อย

และองค์หญิงก็จะเปลี่ยนชะตาเชารันด้วยเช่นกัน...

 

ซากุระพาน้องเชา (และผีเกาะหลัง) มายังท้องพระโรง เพื่อรับประทานอาหารมื้อเย็น

...ผีหายไปแล้ว!!...

 

เชารันก็พบว่ามีอาหารมากมายวางอยู่บนโต๊ะดูน่ากิ๊น น่ากิน

ซากุระบอกประมาณว่า...ช่วงนี้ฉันต้องทานแต่ผักและผลไม้

แต่บนโต๊ะกับมีอาหารจำพวกเนื้ออยู่ แสดงว่านาเดชิโกะรู้ว่าเชารันจะมา

เลยได้เตรียมอาหารเหล่านี้ไว้ให้...

 

น้องเชาก็มองอาหารบนโต๊ะอย่างทึ่ง ๆ

"ยอดเลย (รู้ได้ไงอ่ะว่าเราชอบกินเนื้อ แต่ไอ้เพรียและโคโค๊ตมันคืออะไรฟะ?)"

 

หลังจากอึ้งไปได้ไม่นาน เชารันเลยเริ่มเล่าเรื่องแม่ของตนให้องค์หญิงฟัง

"คุณแม่ของผมท่านก็ชื่อ...ซากุระ ด้วยเหมือนกัน"

"เอ๋?"

"แล้วเธอ...ก็คล้ายกับคุณแม่ของผมตอนเด็ก ๆ"

 

"แต่ชื่อของฉันน่ะ..."

 

ซากุระเงียบไป ทั้ง ๆ ที่ยังพูดไม่จบ แล้วคุณหนูก็เปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"ให้ฉันเรียกเธอว่าเชารันได้มั้ยจ้ะ?"

 

เชารันลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยอมให้ซากุระเรียกชื่อได้

...โลลิค่อนเพาว์เวอร์!!...

 

อุฮิ๊งงงงงงงงงงง~น่ารักอย่างยิ่งยวด...ทั้งสองคนเลย เออเฮิ๊งงงงงงงง~!!

รอยยิ้มที่ใสซื่อบริสุทธิ์ดุจใยแก้วนำแสงขององค์หญิงน้อยทำเอาหัวใจเต้นแรง

(ย้อนกลับไปอ่านช่วงอินฟินิตี้ "เฮอะ!!")

 

แต่หวานกันได้ไม่เท่าไหร่ มารคอหอยก็เข้ามาทันที

"ได้ยินว่ามีคนโผล่มาที่ห้องชำระล้าง...."

...องค์ชายโทยะและว่าที่นักบวชในอนาคตยูกิโตะ...

หรืออีกนัยนึงก็คือ ว่าที่สามี-ภรรยาในอนาคตที่ถูกหมั้นกันไว้ตั้งแต่วัยเยาว์

 

เมื่อได้เห็นโฉมหน้าของผู้บุกรุกจากต่างดาว

โทยะก็ส่งสายตาจิก ๆ ไปให้ทันทีทันใดปัจจุบันทันด่วน

สร้างความหงุดหงิดให้กับน้องเชา และความลำบากใจให้ยูกิโตะ

...ลูกผู้ชายตระกูลลี ฆ่าได้ หยามไม่ได้นะเออ...

ไม่ว่าจะรุ่นพ่อหรือรุ่นลูก สองคนนี้ก็ไม่ถูกกันเป็นเรื่องปกติ

 

ยูกิโตะเลยรีบคลี่คลายสถานการณ์มาคุนั้นทันที รอยยิ้มสร้างโลกเลยเริ่มขึ้น

...น้องเชาเลือกปฏิบัตินี่นา ประมาณว่าใครดีมาดีตอบ...

 

"รู้สึกเหมือนไม่ใช่การพบกันครั้งแรกเลยนะ เธอเหมือนกับที่ฉันเห็นเลยนะ"

ได้ยินแบบนี้ น้องเชาก็ถามด้วยความสงสัย "คุณก็เป็นนักทำนายฝันเหรอครับ?"

"ผมก็ยังไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกครับ"

...ถล่มตัวจริงนะ ยูกิโตะจัง...

 

มาถึงตรงนี้น้องเชาคงเริ่มสงสัยประมาณว่า

...ทำไมที่นี่ไอ้พวกยูเมมิเพาว์เวอร์ทำไมมันเยอะจังฟระ?...

 

และเชารันก็ได้รู้อีกว่า ซากุระเองก็มีความเป็นยูเมมิเพาว์เวอร์เหมือนกัน

แต่ซากุระก็บอกปัดไปว่า ตนเองไม่สามารถทำแบบนั้นได้

(ชั้นเป็นองค์หญิงก็ต้องมีความสามารถพิเศษกว่านั้นอยู่แล้วย่ะ!!)

 

องค์หญิงน้อยมีความสามารถในการเข้าใจความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตนิด ๆ หน่อย ๆ

"การเข้าใจความรู้สึกของสิ่งที่พูดไม่ได้น่ะ ไม่ใช่แค่นิดเดียวแล้ว"

"ผมว่ามันสุดยอดไปเลยล่ะ"

 

เจอชมแบบนั้นก็อดเขิลไม่ได้ 555+

...คนนี้ก็เขิล...

 

แต่บรรยากาศหวานแหววได้ไม่นาน

มารผจญก็เข้ามาขัดขวางทันที

"กินเข้าไปซะ เจ้าเปี๊ยก"

(อย่าส่งสายตาโลมเลียน้องข้านะเฟร้ย)

 

หลังจากนั้นทั้งสองก็ออกมานั่งเล่นด้านนอก ซากุระเลยถือโอกาสนี้ขอโทษแทนพี่ชาย

และบอกว่าปกติพี่เป็นคนขี้แกล้ง แต่ก็ไม่แกล้งหนักเท่าวันนี้

ดีเนาะ...แกล้งกันด้วยสายตาและคำพูด บ้านเราจะแกล้งด้วยการกระทำ 555+

 

ซากุระเลยถามประมาณว่า เชารันจะอยู่ถึงเมื่อไหร่

เชารันเลยนึกถึงเจ๊แม่มดหน้าเลือด เอะอะ ๆ เรียกค่าตอบแทนขึ้นมาทันที...

เชารันจะได้อยู่ในอาณาจักรนี้แค่ 7 วัน

และจะถูกส่งกลับบมายังญี่ปุ่น

แต่เมื่อครบกำหนด 7 วันแล้ว

ตอนนั้นเชารันก็ต้องตัดสินใจเองว่าจะทำอะไรต่อไป...

 

ซากุระเลยชวนให้ภายใน 7 วันนี้...เชารันมาพักที่ปราสาทด้วยกัน

สมการของซากุระคือ : ท่านพ่อท่านแม่ + ไม่กล้าขัดใจ x มาพักด้วยกัน = Happy Ending

 

และบอกว่าถ้าท่านพี่จะแกล้งเชารัน เธอคนนี้จะช่วยจัดการให้เอง

เชารันยิ้มอย่างชื่นชม แม้ตัวจะเท่ากับมดคันไฟ แต่หัวใจปลาวาฬ

 

"นี่ จะอยู่รึเปล่าล่ะ?"

โอ้ววววววววววว~หน้านี่มันช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังของโชตะค่อนและโลลิค่อนยกกำลัง 2.5

 

เมื่อเชารันตกปากรับคำเช่นนั้น...ซากุระเลยยกดอกไม้ที่ทักให้

แม้จะแตะตัวเชารันไม่ได้ แต่ถ้าทำแบบนี้ก็ไม่เป็นอะไร...

  

 

ในขณะเดียวกัน...สถานที่ชำระล้างขององค์หญิงก็เกิดการเปลียนแปลง...

จบไปอีก 1 ตอนจ้า~ช่วงนี้มีแต่คำพูดทั้งนั้น

เค้าอยากให้ถึงฉากบู๊และคุโรxเฟย์เร็ว ๆ อ่ะ

 

อ่านตอนนี้แล้วคาใจอีกเรื่องหนึ่ง...

อย่าบอกนะว่า...จริง ๆ แล้วองค์หญิงน้อยก็ไม่ได้ชื่อซากุระ

ถ้าเป็นงั้นจริง แสดงว่ามันใช้ชื่อปลอมกันทุกคนเลยสินะ เฮอะ...

เอาล่ะ...แปะไว้ก่อน เดี๋ยวจะลืมเอา 555+

สแกนไทย TRC#191 จ้า

http://www.mediafire.com/?ncxwdz0l9nb

 

สำหรับหนนี้...มีการแก้เครดิตใหม่อีกแล้วจ้ะ~

แล้วก็...โฆษณาเรียกลูกค้าเข้า บอร์ด CF Forum

จดโดเมน แล้วก็...ใครยังไม่ได้สมัครหรือสมัครแล้ว

หนนี้คงต้องกลายเป็นเด็กใหม่แล้วล่ะจ้ะ

ขอบคุณสำหรับทุก ๆ คอมเมนท์เลยนะคะ

แล้วขอบคุณที่อ่านจนมาถึงบรรทัดสุดท้าย

ขอบคุณจริง ๆ จากใจเลยค่ะ

แล้วพบกันใหม่เอนทรี่หน้านะคะ

 

edit @ 28 Jun 2008 11:46:27 by P-chan